Katër medhhebet në lidhje me hapësirën në mes këmbëve

530337_386972028052429_1318283970_n■ Sipas dijetarëve Hanefij, rregulli është që gjatë qëndrimit në këmbët duhet të jenë katër gishta larg njëra tjetrës, kjo është e preferuar për meshkujt. Kjo vjen nga fakti që (ky qëndrim) është më komodi dhe ndihmon në përqendrim, qetësi dhe kthjelltësi gjatë namazit.

■ Sipas dijetarëve Shafiij gjatë qëndrimit në këmbë këmbët duhet të jenë larg njëra tjetrë sa gjerësia e një dore.

■ Sipas dijetarëve Malikij dhe Hanbelij, gjatë qëndrimit në këmbë, këmbët nuk duhet të jenë as shumë afër e as shumë larg (prej njëra tjetrës). Qëndrimi që zgjidhet nuk duhet të duket jo-atraktiv dhe i papërshtatshëm kur të shikohet nga tjerët.[El Fikhul Islami We Adileh, vëll. 2, fq. 881- 882)

Vetë formulimi i katër shkollave të mendimit vërteton që ata janë unanim në atë që këmbët nuk duhet të zgjerohen siç është bërë zakon në ditë tona, e as nuk është vërtetuar që të bashkohet këmba ke këmbën (e tjetrit). Ky është një argument i fortë në lidhje me qëndrimin islam në këtë çështje. (Imdadul Ahkam fq. 290/ I’laa-us-Sunen, vëll. 4, fq. 360)

Pyetja është: A do të pasojmë të kuptuarin (e përbashkët) të Imamëve të Selefit, apo do të pasojmë qëndrimin e dijetarëve sakat  (në dije), njerëzve pa shkollë, të shekullit 20 ?!